ข้อมูลสถิติระบุว่าผู้หญิงอิหร่านมีส่วนร่วมในตลาดแรงงานอย่างเป็นทางการค่อนข้างน้อย มีอัตราการเข้าสู่กำลังแรงงาน ประมาณ 13.4% – 16% ในช่วงปี 2024-2025 ซึ่งกลุ่มอาชีพที่ผู้หญิงอิหร่านทำส่วนใหญ่แบ่งได้เป็น
1. ภาคบริการ 60% ของแรงงานหญิง
เป็นภาคส่วนที่ผู้หญิงทำงานมากที่สุด โดยเน้นหนักในด้าน การศึกษาและสาธารณสุข กว่า 33% ของแรงงานหญิงทำงานในกลุ่มวิชาชีพเฉพาะทาง เช่น ครู (ผู้หญิงมีสัดส่วนเป็นครูเกินครึ่งของประเทศ) พยาบาล และแพทย์
รองลงมา อาชีพช่างแต่งหน้า เสริมสวย และสไตลิสต์ เป็นหนึ่งในอาชีพที่ทำรายได้สูงและเป็นที่นิยมอย่างมากในหมู่ผู้หญิง
2. ภาคอุตสาหกรรม ประมาณ 20% ของแรงงานหญิงในเขตเมือง
งานฝีมือ ผู้หญิงเป็นแรงงานหลักถึง 90% ในอุตสาหกรรมการทอพรมเปอร์เซีย, อุตสาหกรรมเบา เช่น สิ่งทอและการแปรรูปอาหาร และภาคเกษตรกรรม ในพื้นที่ชนบท ผู้หญิงครองสัดส่วน 90% ของการปลูกผัก, 60% ของการผลิตข้าว และ 50% ของการผลิตพืชน้ำมัน
ที่น่าสนใจคือ ผู้หญิงที่ทำงานในอิหร่านถึง 48% มีวุฒิการศึกษาระดับมหาวิทยาลัย ในขณะที่ผู้ชายมีเพียง 23% แต่กลับเผชิญกับอุปสรรคในการเข้าถึงตำแหน่งงานที่ตรงกับวุฒิ
ในตำแหน่งบริหาร สถิติจากหน่วยงานรัฐระบุว่ามีการเติบโตของตำแหน่งผู้บริหารหญิงเพิ่มขึ้น ผู้หญิงครองตำแหน่งระดับบริหารและจัดการประมาณ 16.6%
ส่วนงานนอกระบบ ผู้หญิงจำนวนมากทำงานเป็นแรงงานที่ไม่ได้รับค่าจ้างในฟาร์มครอบครัว หรือทำงานฝีมือที่บ้านซึ่งไม่ได้ถูกนับรวมในสถิติแรงงานอย่างเป็นทางการ
ความเหลื่อมล้ำของค่าจ้าง แม้กฎหมายจะระบุให้ค่าจ้างเท่าเทียม แต่ในทางปฏิบัติ ผู้หญิงในภาคอุตสาหกรรมมักได้รับค่าจ้าง ต่ำกว่าผู้ชายประมาณ 35%
โดยสาเหตุหลักของอุปสรรคการทำงานของผู้หญิงอิหร่าน คือรูปแบบการปกครองแบบรัฐศาสนา ที่ออกกฎหมายเพื่อจำกัดสิทธิสตรีหายอย่าง ตามประมวลกฎหมายแพ่ง มาตรา 1117 สามีมีสิทธิ์สั่งห้ามภรรยาทำงาน หากพิจารณาว่างานนั้นขัดต่อผลประโยชน์ของครอบครัว หรือเกียรติยศของสามีหรือภรรยา
กฎหมายแรงงานมาตรา 75 สั่งห้ามไม่ให้จ้างแรงงานหญิงในงานที่ เป็นอันตราย ตรากตรำ หรือเป็นอันตรายต่อสุขภาพ เช่น งานเหมืองแร่หรืองานที่ต้องแบกน้ำหนักเกินพิกัด
ผู้หญิงที่แต่งงานแล้วจำเป็นต้องได้รับความยินยอมเป็นลายลักษณ์อักษรจากสามีในการทำหนังสือเดินทางและเดินทางไปต่างประเทศเพื่อทำงาน
อย่างไรก็ตามก็มีสวัสดิการที่เหมาะสมเพื่อดูแลผู้หญิงโดยเฉพาะ กฎหมายอนุญาตให้ผู้หญิงลาคลอดได้ 9 เดือน โดยได้รับค่าจ้าง (รัฐจ่ายส่วนใหญ่ผ่านระบบประกันสังคม) และมีสิทธิ์ลาเพื่อให้นมบุตรได้ทุกวัน
มีกฎหมายลดชั่วโมงการทำงานสำหรับผู้หญิงที่มีเงื่อนไขพิเศษ (เช่น มีลูกอายุน้อยกว่า 7 ปี หรือมีสมาชิกครอบครัวพิการ) จาก 44 ชั่วโมง เหลือ 36 ชั่วโมงต่อสัปดาห์ โดยยังได้รับค่าจ้างเต็มจำนวน
ซึ่งก็ส่งผลเสียในด้านอัตราการว่างงาน ผู้หญิงที่มีการศึกษาสูงถูกจ้างน้อยกว่าผู้ชายอย่างมีนัยสำคัญ เพราะนายจ้างมักเลือกจ้างผู้ชายก่อนเพื่อหลีกเลี่ยงภาระสวัสดิการลาคลอด
อ้างอิงจาก: mei.edu, financialtribune ,voxdev.org
อ่านข่าวที่เกี่ยวข้อง
- ราคาน้ำมันโลก ยังดีดพุ่งต่อเนื่อง หลังสหรัฐฯ ถล่มอิหร่าน ขนส่งต้องหยุดชะงัก
- คลิปเดือด! อดีตนาวิกโยธิน ค้านสงครามอิหร่าน ถูกตำรวจรวบจนแขนหักกลางสภาสหรัฐฯ
- อิหร่าน โกหกคำโต ถล่มเรือบรรทุกเครื่องบิน “ลินคอล์น” ของสหรัฐ
ติดตาม The Thaiger บน Google News:
ข่าวล่าสุด
