“วิมานหนาม” ชีวิตจริงยิ่งกว่าละคร ฉากหลังแม่ฮ่องสอน คนในพื้นที่ไม่มีสิทธิ์ดู
![ชาวเน็ตคอมเมนต์ อยากดูวิมานหนาม แต่ที่แม่ฮ่องสอนไม่มีโรงฉายหนัง](https://thethaiger.com/th/wp-content/uploads/2024/08/Mae-Hong-Son-does-not-have-a-movie-theater.-1.jpg)
รู้ความจริงถึงกับอึ้ง ภาพยนต์เรื่อง “วิมานหนาม” มีฉากที่ถ่ายทำในแม่ฮ่องสอน แต่น่าเสียดายที่คนในจังหวัดไม่มีโอกาสได้ดูหนังเรื่องนี้ เพราะที่แม่ฮ่องสอนไม่มีโรงภาพยนตร์
กระแสแรงแทบฉุดไม่อยู่ สำหรับ “วิมานหนาม” ภาพยนต์ที่ว่าด้วยสิทธิและความไม่เท่าเทียมในสังคม หลังเฉิดฉายบนจอแก้วได้เพียง 5 วันก็ทำรายได้ทะลุ 50 ล้านบาทเป็นที่เรียบร้อย ทั้งนี้แม้ว่าหลายคนจะได้ดูหนังเรื่องนี้แล้ว และวิพากษ์วิจารณ์อย่างดุเด็ดเผ็ดมัน แต่ก็มีอีกหลายคนที่ยังไม่ได้ดู รวมถึงผู้ชมในบางพื้นที่ที่อยากดูแต่ไม่มีโอกาสได้รับชมด้วย
วันที่ 24 ส.ค. 67 มีผู้ใช้เฟซบุ๊กรายหนึ่งโพสต์ข้อความในกลุ่ม เที่ยวแม่ฮ่องสอน ว่า “ใครไปชมมาแล้ว #วิมานหนาม เล่าหื้อฟังโตย แม่ฮ่องสอนบ่ามีโรงหนังจ้าว” ทำให้หลายคนคอมเมนต์ด้วยความตกใจ เพราะไม่รู้มาก่อนว่าจังหวัดแม่ฮ่องสอนไม่มีโรงภาพยนตร์ หนำซ้ำสิ่งที่ตลกร้ายกว่านั้น คือ วิมานหนาม ได้ถ่ายทำฉากสำคัญอย่างสวนทุเรียน โดยใช้โลเคชันในจังหวัดแม่ฮ่องสอน แต่คนในพื้นที่นั้นกลับไม่ได้ดูหนังเรื่องนี้ เพราะไม่มีโรงฉายหนัง
![ชาวบ้านเสียดาย อยากดูวิมานหนาม แต่ที่แม่ฮ่องสอนไม่มีโรงหนัง](https://thethaiger.com/th/wp-content/uploads/2024/08/แม่ฮ่องสอน-เบลอ1.jpg)
ต่อมาในวันที่ 25 ส.ค. 67 กระแสโซเชียลได้กลับมาพูดถึงประเด็นนี้อีกครั้ง บนโลกทวิตเตอร์หรือ X โดยมีชาวเน็ตท่านหนึ่งโพสต์ภาพคอมเมนต์ที่เกี่ยวกับหนังเรื่องวิมานหนาม ระบุว่า “เราคนแม่ฮ่องสอน อยากไปดูมาก ๆ แต่ที่นี่ไม่มีโรงหนังเลยค่ะ ขอบคุณมากสำหรับข้อมูลดี ๆ นะคะ” ซึ่งเจ้าของโพสต์ที่นำภาพนั้นมาเผยแพร่ ได้ใส่แคปชันไว้ว่า “เรียลอะไรขนาดนั้น #วิมานหนาม จังหวัดที่เหลื่อมล้ำที่สุด” จนทำให้ประเด็นนี้กลายเป็นกระแส และมีผู้กดรีโพสต์ถึง 1.6 หมื่นคน
![ชาวทวิตวิจารณ์หนัก วิมานหนามใช้ฉากแม่ฮ่องสอนถ่ายทำ แต่ไม่มีโรงหนังให้ดู](https://thethaiger.com/th/wp-content/uploads/2024/08/แม่ฮ่องสอน-ทวิต.jpg)
นอกจากนี้ยังมีหลายคนแสดงความเห็นในประเด็นนี้ โดยช่วยยืนยันว่าจังหวัดแม่ฮ่องสอน เป็นจังหวัดที่ความเจริญยังไม่ค่อยเข้าถึงจริง ๆ หากอยากดูหนังสักเรื่อง ต้องนั่งรถไปไกลถึงเชียงใหม่ อีกทั้งยังบอกว่าเป็นจังหวัดที่ไม่มีห้างสรรพสินค้าใหญ่ ๆ เหมือนเมืองกรุง คนแถวนั้นถ้าจะเที่ยวก็พากันไปร้านสะดวกซื้อ ซึ่งความจริงที่เกิดขึ้นในพื้นที่นั้น ตรงกับเรื่องราวในภาพยนตร์วิมานหนามอย่างไม่มีผิดเพี้ยน
“ใช่ค่ะ แม่ฮ่องสอนไม่มีโรงหนัง เราก็เป็นคนแม่ฮ่องสอน มีอยู่ครั้งหนึ่งอยากดูหนังเรื่องหนึ่งมาก ต้องขึ้นไปดูที่เชียงใหม่ ใช้เวลา 6 ชม. ตั๋วรถตู้ 250 บาท”
“เศร้าแต่จริง เมื่อก่อนที่บ้านก็ไม่มีโรงหนังเหมือนกัน ถ้าอยากดูต้องต่อรถไปดูที่เชียงใหม่ การจะดูหนังสักเรื่องคือยากมาก”
“คนกทม. อาจจะไม่รู้ว่าในขณะกทมและปริมณฑลเดินแค่ 10 ก้าวก็เจอห้าง นุ่นนี่นั่น บางจังหวัดห้างมีแค่ 1-2 ที่ บางพื้นที่เป็นห้างประจำจังหวัดที่ไม่ใช่เครือ central /the mal โลตัส บิ้กซีด้วยซ้ำ”
“จังหวัดที่ไม่ได้เป็นจังหวัดหลัก ก็ไม่มีเหมือนกันค่ะ อึ้งสุดที่เคยเจอคือ เหมารถออกจากมู่บ้านไปเที่ยวเซเว่น เราแบบบห๊ะ ในกทม เดินปากซอยก็เจอแล้ว ความเหลื่อมล้ำเยอะจริง ๆ”
![ชาวเน็ตคอมเมนต์ ประเด็นจังหวัดแม่ฮ่องสอนไม่มีโรงหนัง](https://thethaiger.com/th/wp-content/uploads/2024/08/รวมเม้นโรงหนัง.jpg)
อย่างไรก็ตาม ข้อมูลจากเพจ โรงภาพยนตร์ในประเทศไทย ได้ระบุว่าประมาณ 40 ปีที่แล้วจังหวัดแม่ฮ่องสอนเคยมีโรงหนังที่ชื่อว่า “แม่สะเรียงรามา” ตั้งอยู่ที่อำเภอแม่สะเรียง โดยมีเจ้าของคือ คุณรามจันทร์ การานา แต่ในปัจจุบันได้ปิดตัวลงแล้ว กลายเป็นอาคารสำหรับบริการก๊าซหุงต้มที่มีชื่อว่า “เวียงใหม่”
![เวียงใหม่ โรงหนังในแม่ฮ่องสอน](https://thethaiger.com/th/wp-content/uploads/2024/08/เวีย.jpg)
ทั้งนี้ประเด็นเรื่องความไม่เท่าเทียมที่ถ่ายทอดในวิมานหนาม ก็ดูจะสะท้อนภาพความจริงอันน่าหดหู่ได้อย่างจริงจนเจ็บมากขึ้น เนื่องจาก สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ได้เปิดเผยข้อมูลในปี 2565 ระบุว่าแม่ฮ่องสอนเป็นจังหวัดที่มีสัดส่วนคนจนสูงที่สุดในประเทศไทย และหากพิจารณาข้อมูลย้อนหลังไปถึง 10 ปี จังหวัดนี้ก็ยังครองสถิติเป็นพื้นที่ที่เผชิญปัญหาความจนเรื้อรังมากที่สุดในประเทศไทยอยู่ดี
![ตารางแสดงจังหวัดที่มีความยกจนในประเทศไทย](https://thethaiger.com/th/wp-content/uploads/2024/08/ตารางความยากจน.jpg)
ความจน และความเจ็บของตัวละครในหนังเรื่องนี้จึงไม่ใช่เรื่องไกลตัว ที่ประดิษฐ์ขึ้นมาเพื่อสร้างอารมณ์ร่วมในการรับชมเท่านั้น แต่เป็นการถ่ายทอดความยากลำบาก ที่ชาวบ้านในจังหวัดแม่ฮ่องสอนต้องเจอในชีวิตจริง ทั้งโรงพยาบาลที่อยู่ไกลจากบ้านพัก จนอาจทำให้เข้ารับการรักษาไม่ทัน หรือการขับรถเข้าไปในตัวเมือง เพื่อท่องเที่ยวในร้านสะดวกซื้อเล็ก ๆ ซึ่งนับเป็นสถานที่ให้ความบันเทิง และมีความเจริญมากแล้วสำหรับคนที่นั่น
แม้ว่าข้อเท็จจริงในส่วนนี้จะสะท้อนให้เห็นว่าทีมงานมีการศึกษาข้อมูล และถ่ายทอดเรื่องราวออกมาผ่านสื่อได้อย่างสมจริง แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าการเลือกใช้สถานที่ถ่ายทำภาพยนตร์ที่แม่ฮ่องสอน แต่คนในจังหวัดนั้นกลับไม่มีโอกาสได้ดูหนังเรื่องนี้ นับเป็นเรื่องตลกร้ายในสังคม ที่ตอกย้ำว่าพื้นที่ในจังหวัดนี้ยังคงต้องเผชิญชะตากรรมอันแร้นแค้นต่อไป ขณะที่ภาพยนตร์เรื่องนี้กำลังไปได้สวยจนทำรายได้สูงสุดแซงหนังเรื่องอื่น ๆ ในเครือ GDH ไปแล้ว
อ้างอิง : สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ
ภาพจาก : Facebook เที่ยวแม่ฮ่องสอน , X, The Southeast Asia Movie Theater Project , โรงภาพยนตร์ในประเทศไทย
อ่านข่าวที่เกี่ยวข้อง